بنويس بر باور ِ نور

                   بنويس از من بنويس

                                  بنويس « عاشق » يکی بود

                                                  بنويس ...بنويس...بنويس

آه ...!! قصه بگو

              از اين « عاشق ِ» دور

                          تـــو از اين تنهای ِ صبور

                                     بی تــو شکست چو جام ِ بلور

بنويس بر ياس ِ سپيد

            بنويس از « عشق و اميد »

                             بنويس ديوانهء تـــو

                                            به خود از « عشق ِ» تـــو رسيد

تــو موج ِ غروب

       اين دل سنگ ِ صبور

                بنويس از آن که چو اشک

                                        از ديده چکيد

                                                    به گونه دويد

بنويس « دنیــــای ِ منی »

             همهء « رویــــای ِ منی »

                           منم اون بی تابی ِ موج

                                           تــــو هنوز « دریــــای ِ منی »

بنويس...بنويس...بنويس

                    بنويس... بنويس ...

                                       بنويس ...